Transcript is binnen!

Vandaag heb ik Gillian van OGP een mailtje gestuurd met de vraag of ze mijn transcript in goede staat ontvangen heeft. Ik kreeg vrijwel direct antwoord en mijn transcript is daar inmiddels binnen.
Na de misser van mijn aanmeldingspakket wat op 4 oktober 2005 door OGP verstuurd is en inmiddels nog steeds niet aangekomen is met de post, neem ik geen enkel risico en check ik alle post.
Maar gelukkig waren mijn papieren binnen.
Helaas doen ze niet echt een uitspraak over het transcript, je stuurt het origineel in een envelop van school samen met een kopie voor OGP in één envelop naar OGP, dus zij weten nu ook hoe mijn transcript eruit ziet.
Ze weten vast wel wat New Mexican Board of Nursing wel / niet accepteert, dus ik hoop dat ze waarschuwen als ze denken dat het afgekeurd gaat worden. Zodat er geen weken verloren gaan met een transcript wat niet aan de eisen voldoet.

Verder was er vandaag nog een kleine mijlpijl: ik heb voor het eerst na mijn operatie een hele dag gewerkt!
En het valt me niet tegen. Hoewel, dit is allemaal realtief want afgelopen week heb ik ook een keer een hele drukke dienst gehad en dan 'schreeuwt' mijn arm na een uurtje of zes werken om rust. Dus, ik kom er wel, maar moet het nog een beetje kalm aan doen.
Wat ik heel raar vind om te merken is dat mijn grenzen zo absoluut zijn na deze operatie. Ik kan inmiddels een paar uur achter elkaar doorwerken, maar opeens is er 'de grens', en er overheen gaan wordt onmiddelijk afgestraft met een hele zere arm / schouder. En rust nemen op zo'n moment zorgt voor snel herstel. Dit ken ik niet van mezelf, maar het lijkt me een gezond mechanisme.